فصل 12
چراغ‌های وسیله، علامت‌دهی و دیده‌شدن
کی باید چراغ‌های شما روشن باشد، نور پایین در برابر نور بالا، چراغ‌های مه، چراغ‌های هشدار خطر، در سالم نگه‌داشتن چراغ‌های خود، تجهیزات لازم برای رانندگی شبانه، و روشنایی وسیلهٔ یدک‌کش‌شده.
کی باید چراغ‌های شما روشن باشد
چراغ‌های شما باید بین غروب و طلوع آفتاب روشن باشند. این قانون روزانه فراتر می‌رود: هر زمان که چیزی دید شما را به حدود ۲۰۰ متر یا کمتر کاهش دهد — بارانی سیل‌آسا، مه غلیظ، برف در حال باریدن، یک تونل — چراغ‌ها بدون توجه به ساعت روشن می‌شوند. رانندگان ماشین از نظر قانونی موظف نیستند نور پایین را همیشه روشن نگه‌دارند، هرچند این یک عادت عاقلانه است؛ رانندگان موتورسایکل و موپد این انتخاب را ندارند — برای آن‌ها، نور پایین بدون وقفه روشن می‌ماند، روز و شب.
نور پایین در برابر نور بالا
نور بالا جایی در نزدیکی قطار یا کشتی ندارد، و نه در جاده‌ای که آنقدر دائم و خوب روشن است که از قبل می‌توانید حدود ۱۰۰ متر واضح ببینید — در هر دو مورد به نور پایین تغییر دهید. همین تغییر زمانی اعمال می‌شود که در فاصلهٔ حدود ۵۰ متری پشت وسیلهٔ دیگری حرکت می‌کنید، مگر اینکه واقعاً در حال سبقت‌گرفتن از آن باشید. و وقتی یک کاربر جاده که از سمت مقابل می‌آید چراغ‌های خود را به شما چشمک می‌زند، این نشانهٔ شماست که فوراً نور را پایین بیاورید نه اینکه صبر کنید فاصله کمتر شود. فراتر از این محرک‌های خاص، اصل زیربنایی همه‌چیز دیگر را پوشش می‌دهد: هرگز نگذارید چراغ‌های شما کاربر دیگر جاده را خیره کند.
نور بالا — فقط زمانی که هیچ‌کس نمی‌تواند خیره شود
نور پایین — برای ترافیک مقابل، و در فاصلهٔ حدود ۵۰ متری پشت وسیلهٔ دیگر
چراغ‌های مه
چراغ‌های مه جلو تجهیزات اجباری نیستند، و هیچ قانونی شما را مجبور به استفاده از آن‌ها نمی‌کند — اما مه، بارش برف، یا باران شدید همگی روشن‌کردن آن‌ها را توجیه می‌کنند. چراغ مه عقب به‌گونهٔ دیگری عمل می‌کند: مه یا برف فقط زمانی آن را توجیه می‌کنند که دید واقعاً به حدود ۱۰۰ متر یا کمتر کاهش یافته باشد، در حالی که باران شدید صرف‌نظر از میزان دید آن را توجیه می‌کند. صرف‌نظر از عامل، به‌محض بهبود شرایط آن را خاموش کنید — روشن‌گذاشتن آن در دید عادی کاری جز خیره‌کردن و منحرف‌کردن رانندهٔ پشت سر شما انجام نمی‌دهد.
چراغ‌های هشدار خطر
هر زمان که یک خطر واقعی برای اعلام وجود دارد، همهٔ راهنماهای خود را با هم روشن کنید — صف ناگهانی ترافیک متوقف، تصادفی درست پشت پیچ. انجام این کار در حالی که هنوز در حرکت هستید یکی از موقعیت‌های نادری است که چراغ‌های هشدار برای استفاده در حال حرکت در نظر گرفته شده‌اند، تا ترافیک پشت سر پیش از رسیدن به آنچه شما دیده‌اید آگاه شود. همین چراغ‌ها زمانی که متوقف شده‌اید نیز لازم هستند: پارک‌شده در جایی که واقعاً خطرناک است، خراب‌شده در کنار جاده، یا متصل به چیزی که یدک می‌کشید.
در سالم نگه‌داشتن چراغ‌های خود
یک وسیله فقط زمانی می‌تواند در جاده‌های عمومی رانده شود که کاملاً با الزامات فنی خود مطابقت داشته باشد، از جمله چراغ‌های سالم — این یک وظیفهٔ قانونی دائمی است، نه فقط چیزی که در معاینهٔ فنی بررسی می‌شود. چراغ‌های دنده‌عقب نمونهٔ خوبی از این هستند که چگونه استفاده از یک چراغ به عملکرد آن مرتبط است: آن‌ها فقط زمانی می‌توانند روشن شوند که دنده‌عقب واقعاً درگیر باشد، هرگز در زمان دیگری.
چراغ‌های لازم برای رانندگی شبانه
- چراغ‌های نور پایین سفید یا زردرنگ در جلو.
- چراغ‌های قرمز در عقب، به‌علاوه چراغ‌های ترمز قرمز که هنگام ترمزگرفتن روشن‌تر می‌شوند.
- یک چراغ سفید که پلاک عقب را روشن می‌کند.
- بازتاب‌دهنده‌های قرمز در عقب.
روشنایی وسیلهٔ یدک‌کش‌شده
هم وسیلهٔ یدک‌کش و هم وسیلهٔ یدک‌کش‌شده باید چراغ‌های هشدار خود را روشن نگه‌دارند. با یک میلهٔ یدک‌کش سخت، چراغ‌های خود وسیلهٔ یدک‌کش‌شده معمولاً کافی است تا زمانی که هنوز کار می‌کنند. یدک‌کشیدن با طناب یا تسمهٔ انعطاف‌پذیر در عوض نیاز به یک نوار چراغ عقب اضافی متصل به وسیلهٔ یدک‌کش‌شده دارد تا از پشت به‌وضوح قابل‌دید بماند.
چراغ‌ها هنگام توقف یا پارک
اگر جایی بین غروب و طلوع در جادهٔ اصلی یا شانهٔ آن توقف یا پارک کنید — یا در واقع هر زمان که دید به حدود ۲۰۰ متر یا بدتر کاهش یابد — یک جفت چراغ کوچک الزامی می‌شود: یک یا دو چراغ جانبی کم‌رنگ در جلو، یک یا دو چراغ قرمز در عقب. مه، برف، یا بارانی سیل‌آسا نیز به شما این گزینه، اما هرگز الزام، را می‌دهد که چراغ‌های نور پایین یا چراغ‌های مه جلو و عقب خود را در حالت توقف روشن نگه‌دارید.
عبور از تونل
پیش از اینکه دهانهٔ تونل شما را ببلعد، نور خود را پایین بیاورید، نه بعد از آن — دید داخل تقریباً همیشه به کمتر از ۲۰۰ متر می‌رسد. بهتر است عینک آفتابی خود را هم از قبل بردارید؛ نگه‌داشتن آن فقط فرورفتن ناگهانی در تاریکی را برای چشمان شما سخت‌تر می‌کند.
بوق
فقط بوقی که از کارخانه نصب شده مجاز به نواختن آن هستید، و هر علامت باید کوتاه باشد. در طول روز، یک صدای کوتاه در هر جا مجاز است — داخل یا خارج از منطقهٔ مسکونی — برای جلوگیری از تصادف یا جلب توجه کسی، و به‌طور مشخص خارج از منطقهٔ مسکونی، این همچنین به‌عنوان نشانهٔ شما مبنی بر اینکه در حال سبقت‌گرفتن از راننده جلویی هستید عمل می‌کند. اما به‌محض فرارسیدن شب، بوق ممنوع است مگر برای خطری که واقعاً در شرف وقوع است؛ برای هر چیز کم‌فوریت‌تر پس از تاریکی، به‌جای آن چراغ‌های خود را چشمک بزنید.
آزمون فصل
ببینید چه چیزی را به یاد دارید. ترتیب پرسش‌ها و پاسخ‌ها در هر تلاش به‌هم می‌ریزد، و شما ۲۰ ثانیه برای پاسخ به هر پرسش دارید.