Araç Teknolojisi ve Bakımı

Lastikler

Arabanın yaptığı her şey — hızlanmak, fren yapmak, viraj almak — sonuçta yere değen dört parça lastiğe bağlıdır, bu yüzden durumları lastiklerle hemen ilişkilendirmeyebileceğiniz şeylere yansır: durmanız ne kadar sürer, ne kadar yakıt yakarsınız, araba çizgisini ne kadar güvenle tutar. Yaş tek başına da lastiği sertleştirir, geriye ne kadar diş kaldığından bağımsız olarak.

• Ana oluklara yerleştirilmiş küçük kabartma çubuklar, diş derinliği yasal tabana indiğinde kendini gösterir — bunların görünmesini lastiği değiştirme sinyali olarak alın, ulaşılmaya değer bir kilometre taşı olarak değil.
• Bir arabada radyal ve çapraz yapıyı karıştırmak genellikle sorun değildir, yasak olan tek bir özel istisna hariç: önde radyal, arkada çapraz eşleştirmesi. Mantık şu ki, ön aksa radyal takıldığında arka aksın da uyması gerekir.
• 195/65 R15 91H işaretli bir lastiği örnek alalım: 195 milimetre cinsinden genişliği verir, 65 yüzde olarak yükseklik-genişlik oranını, R radyal yapı olduğunu söyler, 15 inç cinsinden jant çapıdır, 91 yük endeksidir, ve H hız endeksidir — lastiğin dayanmak üzere üretildiği tavan hız.
• Çivili lastiklerin dar bir penceresi vardır — 1 Kasım'dan 31 Mart'a kadar — ve yalnızca M.A.W.'si 3,5 tonu geçmeyen araçlarda. Onları takmak, hız tavanlarını da kabul etmek demektir: otoyol dışında 60 km/sa, otoyollarda ve bölünmüş yollarda 90 km/sa, ancak daha düşük bir bölge sınırı, örneğin yerleşim yerinde 50 km/sa, her zaman önceliklidir.
• Kar zincirleri, çivili lastiklerden farklı bir kurala tabidir — hiçbir takvim penceresi uygulanmaz, yalnızca gerçek koşullar: yol gerçekten kar veya buzla kaplıyken takın, öncesinde değil.
• Kış lastikleri işlevlerini yalnızca arabanın dört köşesinde de bulunduklarında düzgün yerine getirir — sadece ön veya arka çifti takmak amacı baltalar.
• Diş derinliği iyi görünse de görünmese de 10.000 ila 15.000 km aralığında yeni lastikler planlayın — ve cıvatalar her takıldığında, tekerleği gerçekten düzgün oturtan şey olan yıldız düzeninde sıkın, çember etrafında değil.

Motor yağı ve soğutucu

Çalışan bir motorda yağ birden fazla iş görür: hareketli metal parçaların birbirine doğrudan sürtünmesini önler, motoru aşırı ısınmaya veya sıkışmaya karşı korur, iç bileşenleri paslanmadan uzak tutar, ve dolaşırken kiri toplar. Motor soğukken — veya bir süre kullanılmamışken — ve araba düz zemine park edilmişken çubuğu çekin, ve uzun bir yolculuktan önce seviye alt işarete yakınsa, riske atmak yerine doldurun.

Yanma, motorun basitçe emebileceğinden çok daha fazla ısı üretir, bu yüzden o enerjinin bir yere gitmesi gerekir — bu, soğutucunun işidir, ısıyı radyatöre taşıyarak motorun kendini pişirmek yerine gerçekten en iyi çalıştığı sıcaklık bandına yerleşmesini sağlar.

Motor kapalıyken, her elektrik ihtiyacı — radyo, ışıklar, marşı döndürmek — doğrudan yalnızca bataryadan gelir. Motor çalışmaya başladığı anda, bu görev alternatöre geçer; o, aracın elektriğini kendi başına sağlar ve bu sırada bataryayı yeniden doldurur.

ESP: Elektronik Denge Programı

Yolunu kaybetmek üzere olan bir arabayı hayal edin — yoldaki bir şeyden kaçınmak için sert bir manevra, bir viraja fazla hızla girmek, veya göründüğünden daha az tutuşlu bir yüzeyde yakalanmak. ESP tam da o anda değerini kanıtlar, kendi inisiyatifiyle tek tek tekerlekleri frenleyerek arabayı sürücünün gerçekten istediği yola geri iter. Birçok güvenlik uzmanı bunu emniyet kemeri ve hava yastığıyla birlikte gerçek bir dönüm noktası olarak görür.

Fren yapma ve dönüş tekniği

• Hızınızı viraj gelmeden ayarlayın, viraj sırasında değil — virajın ortasında fren yapmak, arabanın dengesini en az bozmak isteyeceğiniz tam da o andır.
• Sola veya sağa dönmek, uyulmaya değer bir sıra ile gelir: önce aynalar, sonra sinyal, sonra hızı yavaşça azaltmak — daha bakmadan veya niyetinizi belirtmeden fren yapmak değil.

Vites değiştirme

• Bir vites değişimi tamamlandığında — ve aslında, debriyaja aktif olarak ihtiyaç duyulmadığı her an — sol ayağınız pedalın üstünde veya altında asılı durmak yerine, tam bunun için yapılmış ayak dayanağına aittir. Ayağınızı debriyajın üzerinde bırakırsanız, kaymaya başladığını göreceksiniz.
• Dik bir tepe sizi ister yukarı çıkarsın ister aşağı indirsin, hâlâ yaklaşırken daha düşük bir vitese geçin — zaten yokuşa girdikten sonra değil.

Arabanız kaymaya başlarsa

Ön ya da arka, sizi kurtaran içgüdü aynıdır: gözlerinizi kaymaya neden olana veya sürüklendiğiniz yöne değil, gerçekten istediğiniz güzergâha sabitleyin — elleriniz bir şekilde bakışınızı takip eder.

• Ön tekerlekler tutuşunu kaybettiğinde, frenden uzak durun — ona basmak yalnızca o tekerlekleri daha fazla kilitler ve kalan tutuşunuza mal olur.
• Arka tekerlek kayması farklı bir tepki gerektirir: gazdan ayağınızı çekin ve debriyaja basın — burada da fren yapmak söz konusu değildir.

Aquaplaning (Su Kayması)

Şiddetli yağmurda, lastikler ile yol arasında diş derinliğinin uzaklaştırabileceğinden daha hızlı ince bir su tabakası oluşabilir. Bu olduğunda, lastikler yol yüzeyiyle temasını tamamen kaybeder — araba etkili bir şekilde su üzerinde yüzer ve direksiyonla ne yaparsanız yapın geçici olarak kontrol edilemez hale gelir. Aşınmış diş derinliği ile az veya fazla şişirilmiş lastikler bunu daha olası hale getirir.

Acil kaçış şeritleri

Bazı dik ve uzun inişlerde, acil durma şeridi olarak işaretlenmiş bir yan şerit görürsünüz. Burası kenara çekilecek bir yer değildir — inişte frenleriniz arızalanır veya aşırı ısınırsa ve artık normal şekilde duramıyorsanız yöneleceğiniz yerdir. Şeritteki gevşek çakıl veya yükselen eğim aracı güvenli bir şekilde durdurur.