چراغ‌های ترافیکی و اشارات اشخاص مسوول

سلسله‌مراتب اولویت

دستورات متناقض در یک نقطه از بالا به پایین حل می‌شوند: هرچه شخص مسوولی که ترافیک را هدایت می‌کند به شما بگوید، مسئله را مستقیماً حل می‌کند؛ در نبود آن، چراغ ترافیکی یا علامهٔ حق‌تقدم نصب‌شده در آنجا تصمیم می‌گیرد؛ فقط زمانی که هیچ‌کدام حضور ندارند به مقررات عمومی حق‌تقدم — حق‌تقدم از راست، جاده‌های حق‌تقدم، و بقیه — بازمی‌گردید.

سه رنگ چراغ

• قرمز: قبل از خط توقف کنید. توقف کامل، بدون استثنا.
• سبز: می‌توانید حرکت کنید، اما هنوز باید به وسایط یا پیاده‌هایی که هنوز در حال خالی‌کردن تقاطع هستند، و به هر حق‌تقدمی که طبق قوانین دیگر هنوز باقی است، حق‌تقدم بدهید.
• نارنجی ثابت: آن را هم مانند دستور توقف در نظر بگیرید، مگر اینکه ترمزکردن به‌موقع در آن نقطه واقعاً ناایمن باشد — فقط در آن صورت، عبور انتخاب بهتری است.

چراغ چشمک‌زن نارنجی

چراغ چشمک‌زن نارنجی را با چراغ خراب اشتباه نگیرید — دقیقاً همان کاری را می‌کند که قرار است انجام دهد، چیزی که پس از تاریکی یا در تقاطع‌هایی با ترافیک کم رایج است. هیچ‌چیز در آن نیازی به توقف ندارد. از پدال گاز پا بردارید، هوشیار بمانید، و با همان قوانین حق‌تقدمی که در نبود کامل چراغ استفاده می‌کردید، تعیین کنید چه کسی اول می‌رود.

فلش‌های جهت‌دار

هر سر چراغی به شکل سادهٔ گرد محدود نمی‌ماند — فلش‌ها هم پیدا می‌شوند، گاهی به‌جای آن، گاهی در کنارش. یک فلش سبز روشن را محدودتر از چراغ گرد سبز در نظر بگیرید: فقط برای همان جهت خاصی که به آن اشاره می‌کند اجازه می‌دهد، هیچ‌چیز دیگری. پس وقتی تنها سبز روشن آنجا شکل فلش دارد، بدون هیچ چراغ گرد سبزی در چشم‌انداز، هر جهت دیگری از آن لین برای شما بسته می‌ماند، فارغ از اینکه معمولاً چه چیزی مجاز بود.

یک فلش سبز همراه با چراغ قرمز

چراغ گرد قرمز حرکت را کاملاً منتفی نمی‌کند اگر فلش سبزی کنار آن بدرخشد — این ترکیب یک استثنای باریک ایجاد می‌کند، فقط برای جهت فلش. اما گرفتن آن تمام بار احتیاط را بر عهدهٔ شما می‌گذارد: هر کس دیگری که ادعای مشروعی بر آن تقاطع دارد، از جمله پیاده‌ها، اول می‌رود.

فلش سبز تخلیه

تقاطع‌هایی که در آن‌ها پیچندگان به چپ به‌طور معمول در وسط عبور، در جست‌وجوی یک فاصله، گیر می‌کنند، گاهی راه‌حلی دریافت می‌کنند: یک فلش سبز تخلیهٔ اختصاصی که به‌محض قرمزشدن لین روبه‌رو روشن می‌شود. این اشاره‌ای است مستقیماً برای راننده‌هایی که از قبل آنجا گیر افتاده‌اند — به آن‌ها می‌گوید که اکنون مسیر برای تکمیل پیچ به چپ باز است. اگر از ابتدا ترافیک مقابلی وجود نداشت؟ پس هرگز نیازی به انتظار برای فلش نداشتید؛ هر وقت ایمن بود پیچ خود را کامل کنید. کاری که فلش هرگز انجام نمی‌دهد دعوت‌کردن ورودهای تازه به تقاطع بر خلاف چراغ قرمز است — فقط برای رهاکردن راننده‌هایی وجود دارد که از قبل داخل آن گیر افتاده بودند.

چراغ‌های ترافیکی برای پیاده‌ها و دوچرخه‌سواران

سیلوئت یک چراغ ترافیک به شما می‌گوید مخاطبش کیست: شکل پیاده خطاب به پیاده‌ها و هیچ‌کس دیگری نیست؛ شکل دوچرخه خطاب به دوچرخه‌سواران و سواران موتورسایکل دوچرخ است؛ و جایی که هر دو شکل یک چراغ را به اشتراک می‌گذارند، خطاب به پیاده‌ها و دوچرخه‌سواران با هم است. هیچ‌یک از این چراغ‌های سیلوئت‌دار برای شما به‌عنوان راننده خودرو نوشته نشده — می‌توانید بدون نگاه دوباره از کنار همهٔ آن‌ها عبور کنید.

عبور مورب: فلش‌های اطراف چراغ دوچرخه یا پیاده

چند تقاطع یک چراغ ویژهٔ همه‌جهته برای دوچرخه‌سواران و پیاده‌ها نصب می‌کنند: فلش‌هایی که سیلوئت دوچرخه یا پیاده را از هر چهار طرف قاب می‌کنند. این اشاره‌ای است که فقط زمانی معنا دارد که هر خودرو، در هر جای آن تقاطع، در همان لحظه روی قرمز گیر کرده باشد — که دقیقاً همین‌طور است، و هر کسی که برایش روشن می‌شود آزاد است هرطور دوست دارد عبور کند، هم مستقیم و هم مورب. سواران موتورسایکل که مسیر دوچرخه را به‌اشتراک می‌گذارند همان آزادی را دارند.

اشارات اشخاص مسوول

اشارات دستی یک افسر پولیس، یا شخص مسوول دیگری مانند راهنمای ترافیک مستقر در کار روی جاده یا بیرون یک مکتب، در بالای همان نردبان قرار دارند — تا زمانی که آن‌ها فعالانه ترافیک را هدایت می‌کنند، هیچ‌چیز پایین‌تر، نه چراغ‌ها، نه علامات حق‌تقدم، نه مقررات عمومی، مشورت نمی‌شود.

• یک بازوی صاف و ایستاده (یا هر دو): این حالت کلمهٔ 'توقف' را می‌گوید، خطاب به هر کسی که روبه‌روی آن شخص ایستاده است.
• هر دو بازو به دو طرف باز، مانند یک صلیب: ترافیکی که جلو یا پشت شخص صف کشیده، همان است که به آن دستور توقف داده می‌شود؛ هر کسی که هم‌تراز با یک بازوی بازشده باشد، آن را چراغ سبزی برای ادامه‌دادن می‌خواند.
• چراغ‌قوهٔ قرمزی که به‌سمت جلو و عقب در جهت راننده تکان داده می‌شود: آن را دقیقاً مانند حالت بازوی بالا بخوانید — بایستید.
• بازویی که بالا و پایین می‌جهد: این نشانهٔ کاهش سرعت است — آهسته کنید.
• بازویی که در یک دایره می‌چرخد: این یکی معنای برعکس دارد — سرعت را بیشتر کنید.

افرادی که می‌توانند اشاره دهند، اما شخص مسوول نیستند

هر کسی که به ترافیک اشاره می‌کند وزن قانونی یکسانی ندارد. مسئولان مسابقه یا رویداد عمومی، راهنمایان ترافیک، نگهبانان عبور در بیرون یک مکتب، و هر کسی که رهبری یک گروه از پیاده‌روها، دوچرخه‌سواران، موتورسایکل‌سواران، یا سوارکاران را برعهده دارد، همگی می‌توانند به شما اشارهٔ عبور یا توقف بدهند — اما هیچ‌کدام نمی‌توانند برای شما جریمه بنویسند، چون هیچ‌کدام به‌عنوان شخص مسوول شمرده نمی‌شوند. یک استثنای باریک وجود دارد که در آن قدرت واقعی به‌دست می‌آورند: در تقاطعی بدون چراغ ترافیکی ایستاده، مجهز به بازوبند مشکی-زرد-قرمز، و در حالی که تابلوی C3 را روی یک چوب بالا گرفته‌اند، اجازه دارند ترافیک عبوری را به‌طور کوتاه متوقف نگه‌دارند.